Pamiętamy 0 17-09-1939

Stanisław MICHALKIEWICZ

Strona autorska felietony artykuły komentarze

www.michalkiewicz.pl

Stanisław Michalkiewicz

Drodzy Czytelnicy!

Ideą strony jest bezpłatny dostęp do wszystkich zamieszczanych tu tekstów. Nie planuję żadnych ograniczeń dostępu ani żadnych opłat.

Jeśli chcieliby Państwo dobrowolnie wesprzeć wolne słowo i pomóc w rozwoju strony – proszę o wpłaty na podane poniżej konta bankowe.

Dziekuję za Wasze życzliwe wsparcie!

Stanisław Michalkiewicz

Dokładne dane kont »

Serdecznie dziękuję wszystkim wspierającym!

Informacje o nowych wpłatach podajemy 2 lub 3 razy w miesiącu.

Jeśli dokonali Państwo wpłaty, a nie ma jej na liście, prosimy o e-mail »


17 września
AB, Wrocław,20 zł
JS, Gdynia,10 zł
MN, Terespol,15 zł
SJW, Mysłakowice,100 zł
SMK, Kuźnica Stara,7 EUR
WM, Lądek Zdrój,50 zł

16 września
AAL, Kraków,100 zł
AMK, Rzeszów,100 zł
AMO, Radostowice,15 zł
CT, Łódź,20 zł
EW, Katowice,10 zł
IS, Mierzyn,15 zł
JŻ, Nowy Kawęczyn,5 zł
MK, Maszkienice,10 zł
MSS, Łódź,25 zł
PG, Gdańsk,3 zł
RL, Legionowo,5 zł
RLW, Józefów,7 zł
RS, Kędzierz,10 zł
S, Ballwin,114 zł
WR, Kraśnik,10 zł

15 września
AZB-K, Katowice,5 zł

14 września
HK, Stare Budkowice,5 zł

13 września
RT, brak adr.,10 zł

12 września
AC, Wilkszyn,50 zł
AK, Olsztyn,100 zł
AMM i MLM, Police,10 zł
DM, Bielsko-Biała,150 zł
KG, Kraków,50 zł
MK, Łężyca,10 zł
ML, Radlin,5 zł

11 września
JC, Augustów,50 zł
NEG, Zagórnik,5 zł
RPZ, Szczecin,15 zł
SP, Gdańsk,30 zł
ZL, Tczew,10 zł

10 września
CW, Chełm,100 zł
SM, Świdnica,50 zł

9 września
JŁ, Ciechocinek,10 zł
KC, Poznowice,20 zł
KW, Zielona Góra,10 zł
RM, Biała Podlaska,50 zł
TAL, Warszawa,20 zł
ZPL, Kraków,50 zł

7 września
GMG, Warszawa,20 zł

6 września
JB, Wólka Radzymińska,10 zł
MAC, Łódź,5 zł
MŁ, Legnica,10 zł
WPK, Kórnik,10 zł

5 września
AW, Warszawa,50 zł
BK, Szczecin,50 zł
CK, Warszawa,20 zł
FW, Warszawa,10 zł
JAK, Jasło,15 zł
JS, Lublin,50 zł
KAP-P, Kraków,40 zł
MC, Gdańsk,50 zł
MP, Lublin,100 zł
PM, Łomianki,30 zł
ZO, Częstochowa,20 zł

Więcej o wpłatach »

Statystyki odwiedzin

W tym miesiącu średnio
7 474 wizyt dziennie
wrzesień164 447wizyt
sierpień244 030wizyt
lipiec235 655wizyt
czerwiec241 434wizyt
maj294 348wizyt
kwiecień260 376wizyt
marzec313 392wizyt
luty292 687wizyt
styczeń321 994wizyt
grudzień277 457wizyt
listopad279 213wizyt
październik305 360wizyt

Więcej statystyk »

53 814 548 wizyt
od 6 czerwca 2006r.

Ogłoszenia

Więcej informacji »

Książki S. Michalkiewicza

250 pytań do Stanisława Michalkiewicza

250 pytań do Stanisława Michalkiewicza

Wszystkie książki »

Roszczenia żydowskie w skali kosmicznej

Felieton    serwis „Prawy.pl” (prawy.pl)    20 kwietnia 2019

Niedobrze, niedobrze... Kilka dni temu izraelski satelita Bereszit rozbił się o powierzchnię Księżyca, na którym miał wylądować i rozpocząć eksperymenty. Jakie to miały być eksperymenty – to nie jest do końca jasne, zważywszy na ładunek, jaki tam wysłano. Zawierał on bowiem Biblię, pomnik ocalałych z holokaustu, izraelski hymn narodowy, flagę i deklarację niepodległości tego państwa. Pewnej wskazówki co do charakteru eksperymentów dostarcza informacja, że głównym sponsorem misji byli państwo Adelsonowie, właściciele kasyn w Las Vegas w stanie Newada, miliarderzy znani tego, że wywierają spory wpływ na amerykańską scenę polityczną i na inne sceny też. Jestem pewien, że do uchwalenia przez amerykański Kongres ustawy nr 447 JUST może by nie doszło, gdyby pan Adelson nie sypnął złotem, podobnie jak mogłoby nie dojść do uchwalenia ustawy o zwalczaniu antysemityzmu w Europie. Jestem w związku z tym też pewien, że pan Adelson potrafi grać jednocześnie na wielu fortepianach, co dowodzi, że ma niebywały dryg do interesów. No a teraz zasponsorował wyprawę izraelskiej rakiety na Księżyc. Na jakie korzyści liczy tym razem?

Ponieważ nie wiemy, jakich eksperymentów z Biblią, czy pomnikiem ocalałych z holokaustu miano tam dokonywać, na przykład – jak zachowuje się Biblia w stanie nieważkości, czy wielokrotnie zmniejszonej grawitacji - więc jesteśmy skazani na domysły. Ale skoro już jesteśmy skazani i gorzej nie będzie, to nie żałujmy sobie i przynajmniej się domyślajmy. Ja na przykład uważam, że należy wyciągnąć wnioski z faktu, że satelita się rozbił. Ponieważ misja była finansowana przez osoby prywatne i inne, to natychmiast pojawia się kwestia, do kogo właściwie należą szczątki statku. Trudno ich własność przypisać jakiejś konkretnej osobie, zatem, przez analogię do innych mas majątkowych, można by je uznać za „własność bezdziedziczną”, o której wspomina amerykańska ustawa nr 447 JUST. Jak wiemy, na podstawie tej ustawy Stany Zjednoczone zobowiązały się do dopilnowana, by „własność bezdziedziczna” została przekazana stronie żydowskiej przez każdy kraj, na którego terytorium się znajduje i który lekkomyślnie wziął udział w konferencji „Mienie ery Holokaustu” w Pradze, w czerwcu 2009 roku. Wprawdzie Księżyc we wspomnianej konferencji udziału nie wziął, ale to nie jest do końca pewne, bo przecież światło z niego w czasie wspomnianej konferencji do Pragi docierało, więc można na tej podstawie powiedzieć, że jednak był tam obecny, chociaż oczywiście – pośrednio. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że również Księżyc jest obowiązkiem restytucji „mienia bezdziedzicznego” objęty, a Stany Zjednoczone zobowiązane są do dopilnowania, by takiej restytucji dokonał. No dobrze, ale kto właściwie miałby takiej restytucji w imieniu Księżyca dokonać?

Wydaje się, że mamy dwie możliwości. Pierwsza jest taka, że prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump uzna suwerenność Izraela nad Księżycem, na tej samej zasadzie, na której niedawno uznał suwerenność Izraela nad Wzgórzami Golan. W tej sytuacji wszystkie inne państwa, ze Stanami Zjednoczonymi włącznie, które pragnęłyby wykonywać na Księżycu jakieś misje, albo – tym bardziej – pragnęłyby przystąpić do eksploatowania tamtejszych zasobów mineralnych, to – po pierwsze - musiałyby uzyskać od rządu Izraela stosowne koncesje – oczywiście nie za darmo, co to, to nie, a po drugie – zwłaszcza w przypadku pobrania od Izraela koncesji na prowadzenie na Księżycu działalności gospodarczej – wnosić do izraelskiego skarbu stosowne podatki, ustalane, ma się rozumieć, według stawek kosmicznych, to znaczy – w astronomicznej wysokości. Zważywszy, że Stany Zjednoczone już teraz płacą Izraelowi regularny haracz w wysokości 4 miliardów dolarów rocznie, to najwyżej ta kwota wielokrotnie by wzrosła, natomiast w samej zasadzie nic by się nie zmieniło. Inaczej z innymi państwami, które odtąd musiałyby taki haracz Izraelowi płacić, bo w przeciwnym razie USA, na podstawie ustawy nr 447 JUST, obróciłyby je w perzynę.

Z punktu widzenia Polski takie rozwiązanie wydaje się stosunkowo bezpieczne, bo nasz nieszczęśliwy kraj żadnego podboju Kosmosu nie zamierza dokonywać, koncentrując się raczej na przekupywaniu obywateli ich własnymi pieniędzmi, które rząd – uprzednio wydarłszy je podatnikom – przeznacza a to na dzieci, a to na emerytów, a to na mieszkania plus, a to na krowy, a to na świnie, no i oczywiście – na młodych rolników – żeby w ten sposób skaptować obywateli, by głosowali na Prawo i Sprawiedliwość. Jest całkiem prawdopodobne, że tak właśnie będzie – ale nie możemy zapominać, że zaraz po wyborach rząd będzie musiał w stachanowskim tempie przeforsować „kompeksowe ustawodawstwo”, którego nie może się doczekać sekretarz stanu USA pan Mike Pompeo z uwagi na to, że najpóźniej w październiku bieżącego roku będzie musiał złożyć amerykańskiemu Kongresowi stosowne sprawozdanie. To „kompleksowe ustawodawstwo” ma nadać żydowskim roszczeniom co do „mienia bezdziedzcznego” przynajmniej jakieś pozory legalności, których obecnie nie ma.

Niestety jednak Polska, wbrew zapewnieniom pana premiera Mateusza Morawieckiego, wcale nie jest bezpieczna, bo możliwe jest jeszcze inne rozwiązanie. Gdyby Stany Zjednoczone, nie chcąc poświęcić wszystkich swoich interesów państwowych dla bezcennego Izraela, nie zdecydowały się jednak na rozwiązanie pierwsze i dzięki temu zachowałyby zdolność do współpracy międzynarodowej, to na horyzoncie powyborczym rysuje się możliwość obciążenia Polski obowiązkiem restytucji pozostawionego na Księżycu „mienia bezdziedzicznego”. Rzecz w tym, że według legendy, na Księżycu wylądował w swoim czasie Mistrz Twardowski, niewątpliwie Polak, co do którego nie wiadomo, czego się tam nie nawysysał z mlekiem matki. Obowiązkiem zrekompensowania stronie żydowskiej wartości owego „mienia bezdziedzicznego” można by obciążyć właśnie jego, a ponieważ trudno by wyegzekwować ten obowiązek bezpośrednio od niego, można by tym obowiązkiem obarczyć Polskę, ponieważ Twardowski był przecież polskim obywatelem. Takie obciążenie obowiązkiem „restytucji mienia bezdziedzicznego” Mistrza Twardowskiego a w konsekwencji – Polski – odbyłoby się na tej samej zasadzie, co obciążenie Polski obowiązkiem zrekompensowania Żydom „własności bezdziedzicznej”, więc precedens jest.

W tej sytuacji nie jest wykluczone, że pan Adelson, który ma niewątpliwy dryg do interesów, zwęszył kolejną okazję i chociaż izraelski satelita się na Księżycu rozbił, to właśnie dlatego można będzie ciągnąć z tego kolejne zyski. Jeszcze raz na naszych oczach potwierdza się trafność porzekadła, że bogatemu diabeł dzieci kołysze.

Stanisław Michalkiewicz

Copyright © 2006-2019 Stanisław Michalkiewicz. Wszystkie prawa zastrzeżone. Strona działa od 6 czerwca 2006 r.

Autor: michalkiewicz@michalkiewicz.pl Redaktor strony: webmaster@michalkiewicz.pl Formularz kontaktowy

Konto złotówkowe: mBank SA 75 1140 2017 0000 4002 0542 5287 Dokładne dane kont

Konto walutowe EURO: mBank SA 76 1140 2004 0000 3712 0674 5873

Konto dewizowe: mBank SA PL26 1140 2017 0000 4612 0038 0386 Swift/BIC: BREXPLPWMBK

Konto PayPal: michalkiewicz@michalkiewicz.pl