Cóż za nadzwyczajny zbieg okoliczności! Akurat w przeddzień 63 rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, która tym razem ma być obchodzona w całym kraju, wstrzymana została budowa obwodnicy wokół Augustowa, której odcinek ma przechodzić przez dolinę rzeki Rospudy.

Powstanie Warszawskie, w którym walczyła ofiarna młodzież AK–owska, miało na celu zademonstrowanie światu pragnienia zachowania przez Naród Polski suwerenności politycznej. Suwerenności – a więc zdolności do kształtowania form swego życia zbiorowego po swojemu.

Tymczasem na konferencji w Teheranie, której postanowienia zostały później potwierdzone i skonkretyzowane na konferencji w Jałcie, sprzymierzone mocarstwa postanowiły poddać życie Narodu Polskiego kurateli sowieckiej, w ramach nagrody dla Stalina za udział w wojnie z Niemcami.

Dzisiaj, na wezwanie „Gazety Wyborczej” i Greenpeace’u młodzi przedstawiciele tubylczej ludności polskiej demonstrują przeciwko budowie obwodnicy wokół Augustowa, naiwnie myśląc, że pomysłodawcom tego protestu naprawdę chodzi o komfort żab, a nie o przetestowanie zakresu suwerenności Polski nad własnym terytorium.

A przecież jest oczywiste, że „Gazecie Wyborczej” nie chodzi o żadne żaby, bo nie mają one łuski, jednak młodym przedstawicielom tubylczej ludności polskiej trudno to zrozumieć, skoro ci sami politycy, którzy z okazji 63 rocznicy Powstania Warszawskiego twierdzą, że „wolna Polska jest zawsze wartością najwyższą”, przed czterema laty, przed referendum akcesyjnym, wzywali do poparcia pomysłu przyłączenia Polski do Unii Europejskiej.

Efektem tego przyłączenia jest dzisiaj wstrzymanie budowy obwodnicy wokół Augustowa, bo sprzeciwia się temu Bruksela, odpowiednio nastawiona przez tutejszych europejsów. A zatem – czy w efekcie przyłączenia do Unii Europejskiej Polska powiększyła swoją wolność, czy przeciwnie – weszła na drogę stopniowej jej utraty?

Charakterystyczne jest również to, że chociaż inwestorem obwodnicy wokół Augustowa, jak i w ogóle – całej trasy jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, a więc organ administracji państwowej, można odnieść wrażenie, że jest to jakaś prywatna sprawa mieszkańców Augustowa. To oni blokowali przejazd przez miasto w poczuciu bezradności wobec bezkarnego tworzenia faktów dokonanych przez obrońców rospudańskich żab, to oni przyjechali do Warszawy pikietować przez siedzibą Greenpeace–u i Przedstawicielstwem Komisji Europejskiej.

Nawiasem mówiąc, Greenpeace jest osobliwą organizacją, która rozpoczęła działalność w latach 70–tych od protestów przeciwko amerykańskim i francuskim testom jądrowym. Nie przypominam sobie, by protestowała przeciwko sowieckim – albo uważała, że dla „środowiska” są one nieszkodliwe, albo obawiała się zostać bez pieniędzy.

Mniejsza zresztą o to, bo miejsca, jakie mieszkańcy Augustowa wybrali na pikietę, dowodzą, że zdążyli się zorientować, kto jest w Polsce władzą najwyższą, a kto tylko markuje jej posiadanie. Cóż bowiem miał do powiedzenia w tej sprawie pan premier? „Próbowałem to załatwić, chciałem przekonać partnerów z Unii Europejskiej”.

Ale „partnerzy” najwyraźniej nie dali się „przekonać”, więc pan premier bezradnie wzdycha, że „musimy wykazać w tej sprawie pewną wstrzemięźliwość”. No proszę – „musimy”, podczas gdy „Gazeta Wyborcza” i Greenpeace – ani myślą zachowywać wstrzemięźliwości. Ano – skoro władze państwowe biorą dudy w miech, to ludności tubylczej pozostaje już tylko „wstrzemieźliwość”.

Inna rzecz, że sama sobie winna, bo to tylko skutki wcześniejszej lekkomyślności. W referendum akcesyjnym w roku 2003 za przyłączeniem Polski do Unii Europejskiej opowiedziało się 68,63% głosujących, a przeciw – tylko 31,31%. A jak będzie z „traktatem reformującym”?